Why this happened to me? Guys, aku berdosa sangat ke sampai salah satu dari korang nak buat cerita pasal aku? Apa aku buat dekat korang? Aku buat apa? Please, kalau aku ada buat salah tegur lah aku, silap aku. Maybe aku boleh perbaiki. :'( Korang bestfriends aku, sanggup korang buat macam ni dekat aku? Aku tak sangka korang macam tu. Sumpah tak sangka. Lepas ni aku rasa keadaan takkan sama macam dulu. Yes, korang boleh terus kan kehidupan korang, hang out sama sama, lepak rumah Asyah sama sama, sleepover, buat cake. Tapi aku? Aku akan hidup dengan kehidupan aku maca ni. Maybe sampai bila bila. Korang still boleh have fun together, without me. Tapi aku betul tak sangka friendship kita jadi macam ni. Kawan aku yang aku anggap baik, kawan belajar aku, kawan sekelas aku, kawan aku gelak sama sama buat aku macam ni. Apa aku buat dekat kau sampai kau sanggup tikam belakang aku? Aku rasa aku tak pernah pun cubit kau, sepak kau ke kan? Tapi aku memang happy kawan dengan korang. Tambah lagi Asyah, korang pun rasa macam tu kan? Sebab aku tahu Asyah kan happy go lucky. Tapi ni lah problem kita, bila salah sorang dari kita susah, korang dah cakap macam macam, tak nak join lah, sengaja tak nak jumpa lah, nak tarik perhatian lah. Tapi korang pernah tak terfikir keadaan aku macam mana hidup dekat sini? Aku rasa neraka lagi bagus. Korang tak fikir semua tu, korang terus hembur semua dekat aku. Macam dekat blog Asyah tu. Ingat aku tak terasa ke? Allah je yang tahu bila first time aku baca tu aku menangis macam mana. Aku menangis bukan sebab aku rasa bersalah dekat Asyah, tapi aku menangis sebab aku fikir sanggup kawan baik aku sendiri buat aku macam ni. Ya allah, aku tak pernah nak tarik perhatian korang. Selama ni aku fikir yang aku kawan dengan korang sama sama dalam satu friendship yang berharga sangat buat aku. Tapi sekarang? Aku tak sangka jadi macam ni. Aku tak tahu nak cerita dekat siapa pasal blog kau tu, aku bagi mama baca, mama menangis, maybe mama pun dah penat hidup macam ni. Korang tak pernah fikir tu semua, yang korang fikir salah aku, then korang terus percaya satu pihak. Korang tak try tanya aku, keadaan aku macam mana. Dah jadi macam ni baru nak call aku, tu pun sebab aku suruh call. Kalau lah korang ada dekat tempat aku sekarang.. Korang tak pernah fikir tu semua, korang tak pernah fikir bila aku menangis sebab aku tension dengan kehidupan aku macam ni. Aku tahu, korang semua hidup senang and korang tak pernah rasa susah. And sebab tu jugak aku tak nak cerita problem aku dekat korang sebab korang tak akan faham and korang tak akan peduli. Susah payah aku cerita pun aku tak dapat apa, yang korang bagi dekat aku ialah ni. Korang cakap aku cari perhatian korang bila aku cerita problem aku. Okay lepas ni biar aku cerita deka strangers je, aku ada kawan tumblr yang aku tak tahu mana usul and aku tak tahu muka dia macam mana. And aku boleh cerita dekat diorang problem aku, and diorang pujuk aku. Aku tak perlukan perhatian korang. Buat apa aku nak tipu korang yang aku nak pindah? Buat apa weh? Korang pun tahu kan aku duduk mana sekarang ni? Bodoh sangat ke aku ni nak ulang alik dari Kajang ke BK? Bodoh sangat ke aku ni? Korag fikir family aku kaya sangat ke? Korang tak pernah tahu yang kadang kadang aku terpaksa simpan duit belanja aku sebab aku takut minyak habis tengah jalan. Aizat pernah marah aku sebab dia kata aku sengaja tak nak topup. Tapi aku try explain dekat dia, topup tak penting, makan lagi penting. Dia terus marah aku sebab dia kata aku tak penting kan dia. Sampai lah satu hari dia tersentak sebab dia dengar aku TER-cakap yang ayah tak kerja dah, abang pun tak kerja dah. Mama pulak sakit. Mama kena operate bulan 12 ni. Korang tahu apa perasaan aku? Korang tak pernah tahu sebab aku tak pernah bagitahu korang. Tapi sekarang ni aku bagitahu korang sebab aku tak nak korang terus marah aku. Aku tak nak kawan kawan aku marah kan aku. Aku bukannya kawan yang biarkan silap macam tu je. And aku tahu aku bukan kawan yang baik, tapi aku try jadi yang terbaik untuk korang bila Fiefa dalam keadaan yang buruk, aku try pujuk dia. Ilie pun sama, bila dia kata dia operate. Aku still ingat semua tu. Kalau lah aku boleh undur kan balik masa, aku nak sangat undur masa kita sama main ice skating, ber-shuffle dekat rumah ilie, buat wild party dekat bilik mama tengah maghrib lepas tu jiran aku marah. haha aku tak pernah lupa semua tu. Aku akan ingat sampai aku mati. Tapi aku tak sangka pulak kita pun ada kenangan buruk macam ni, and paling aku tak sangka kawan baik aku pulak tu yang buat aku gaduh. Aku tak tahu boleh jadi macam ni. Times flies. Sekarang ni keadaan kita dah jadi buruk macam ni. So lepas ni korang boleh have fun lagi kan. :') Kay, aku just nak minta maaf je to every single of you. :') And to ILIE, thanks. Thanks alot. Aku minta maaf kalau aku ada sakit kan hati kau. Sampai kau cakap macam macam dekat Asyah sampai dia post macam tu dekat blog dia. Aku minta maaf sangat. Aku tak tahu apa silap aku, so lepas ni kalau aku ada buat salah ke kau tolong lah cakap dekat aku. Please, jangan ulang macam tu. Tak baik. :') And korang, aku tulis ni bukan nak tarik perhatian korang, tapi aku just nak minta maaf. Aku tahu antara korang ada lagi yang tak puas hati. Tapi aku tak nak ada dendam antara kita. So aku buat keputusan aku post ni je dekat blog aku. Ni je pun caranya aku express feeling aku. And IM SO SORRY. And I love you guys. Really really love you. :'))


No comments:
Post a Comment